Το όμορφο τραγούδι του Χρήστου Δάντη ήρθε στο μυαλό μου ακούγοντας τις δηλώσεις δύο εμβληματικών πρωταθλητών μας Μίλτου Τεντόγλου και Δημήτρη Τσιάμη ότι «ο στίβος στο ΣΕΦ πάλιωσε, δεν εμπνέει για να κάνεις τον καλύτερο αγώνα…»!

Αθλητές διαφορετικής γενιάς, διαφορετικής ψυχοσύνθεσης, διαφορετικού επιπέδου λάμψης και διακρίσεων, είπαν το Σαββατοκύριακο στο ΣΕΦ το ίδιο πράγμα, χωρίς να έχουν συνεννοηθεί!

Πέρασαν 37 χρόνια από τότε που το Στάδιο Ειρήνης & Φιλίας, όπως εύστοχα ονομάστηκε για να σηματοδοτήσει ένα διαχρονικό και –δυστυχώς- πάντα επίκαιρο αίτημα των λαών, έγινε το «λίκνο» του κλειστού στίβου στην Ελλάδα… Φιλοξένησε από τότε πολλούς διεθνείς και ελληνικούς αγώνες, έζησε σπουδαίες στιγμές και οι φίλαθλοι χειροκρότησαν ακόμη και παγκόσμια ρεκόρ κλειστού στίβου!

Μπορεί τα 37 χρόνια να μη σημαίνουν πραγματικά «γηρατειά» για μια αθλητική εγκατάσταση, αλλά όταν ο στίβος (δηλ. κινητά στοιχεία) δεν αντικαταστάθηκαν ποτέ με νέα και σύγχρονα, μάλλον δικαιολογημένα μιλάμε για τέλος εποχής!

Είναι ορατό με γυμνό μάτι ότι πρακτικά και αισθητικά ο «στίβος στο ΣΕΦ» είναι ξεπερασμένος και γερασμένος, πέραν από την εξ αρχής τραγική αστοχία να έχει 5 διαδρόμους! Έχει φθαρεί ποιοτικά σε σοβαρό βαθμό και ο ελαστικός τάπητας, στοιχείο που δεν βοηθάει την καλύτερη απόδοση των αθλητών… Και φυσικά υπάρχουν άλλες ελλείψεις και ατέλειες το στάδιο για τις σύγχρονες απαιτήσεις αγώνων στίβου…

Δυστυχώς αν και ξοδεύτηκαν εκατομμύρια (ενόψει και ΟΑ 2004) για ένα νέο «κλειστό» στην Παιανία , το όνειρο –για διάφορους λόγους- του ελληνικού στίβου να έχει ένα σύγχρονο και σχετικά «δικό» του «σπίτι» κράτησε λίγο!

Δυστυχώς τα υπαρκτά προβλήματα που διαπιστώθηκαν με την εγκατάσταση στην Παιανία δεν βρήκαν ποτέ και με καμιά Κυβέρνηση λύση μετά το 2011 και -ακόμη χειρότερο- εγκατάσταση και εξοπλισμός σχεδόν λεηλατήθηκαν ή αφέθηκαν να ρημάξουν!

Αφού και ο κ. Τσίπρας (το 2018 αν θυμάμαι…) είχε υποσχεθεί να χειροκροτήσει εκεί τους πρωταθλητές σύντομα, σχετικά πρόσφατα είχαμε νέους «πανηγυρικούς» από τον σημερινό υφυπουργό Αθλητισμού για «νεκρανάσταση» του κλειστού της Παιανίας με κύριο χρήστη τον ΣΕΓΑΣ, δηλ. το στίβο!

Πολύ θα ήθελα να μας ενημερώσει κάποιος υπεύθυνα για τα εξής:

α) τι ακριβώς έχει γίνει το τελευταίο διάστημα σε πολεοδομικά, ιδιοκτησιακά, κατασκευαστικά ή λειτουργικά ζητήματα ;

β) σε ποια κατάσταση βρίσκονται οι υποδομές ;

γ) πόσα έργα πρέπει να γίνουν και πόσα χρήματα να ξοδευτούν ώστε να μπορεί να λειτουργήσει απρόσκοπτα το κλειστό της Παιανίας , ειδικά για αγώνες στίβου;

δ) πόσος χρόνος προβλέπεται ώστε να «εγκαινιαστεί» ξανά (δεν έχω κανένα πρόβλημα να το κάνει ο κ. Αυγενάκης με όλες τις συνήθεις φανφάρες…) το κλειστό στην Παιανία;

Αδιαμφισβήτητο

Γιατί δεν αμφισβητείται πουθενά ότι για να έχεις καλύτερο αθλητισμό (έμψυχο δυναμικό, ποιότητα, βελτίωση, διακρίσεις) πρέπει να έχεις υποδομές που θα χρησιμοποιεί κάθε άθλημα, όλο τον χρόνο! Όχι κάποιες ημέρες και σποραδικά, όπως συμβαίνει τόσα χρόνια… Κι αυτά θα έπρεπε να προβληματίζουν την εκάστοτε αθλητική ηγεσία, να είναι η ουσιαστική προτεραιότητά της, αν θέλει τη συνέχεια του αθλητισμού και όχι απλώς τον έλεγχο των Ομοσπονδιών χωρίς ίσως αντίκρισμα!

Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να είχαμε σαφείς απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα (οι εξαγγελίες συνήθως είναι πάντα εύκολες και χωρίς δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα…) έστω από την άμεσα ενδιαφερόμενη «Αναγέννηση» (που μετέχει στη διοίκηση της Ομοσπονδίας) ή και προσωπικά από τον κ. Οικονόμου…