Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στο τέλος της εβδομάδας φέρνει στο νου εικόνες απ’ το παρελθόν για εμάς τους παλιούς, που θυμόμαστε όχι μόνο τα χωράφια στην παραλία του Ν. Φαλήρου αλλά και τα «πρωτόγονα κλειστά» στη χώρα μας… Καθώς και τα παράδοξα της ιστορίας στο είδος αυτό αγώνων στίβου… Ευκαιρία να τα μάθουν οι νεότεροι και να τα θυμηθούν οι παλιοί (πρωταθλητές, προπονητές, παράγοντες, φίλαθλοι) του στίβου.

Η Ελλάδα μάλλον είναι από τις λίγες ευρωπαϊκές χώρες που πρώτα κατέκτησε μετάλλια στα πρωταθλήματα Ευρώπης κλειστού στίβου και πολύ αργότερα απέκτησε στάδιο για προπόνηση και αγώνες!

Πράγματι το 1972 στη Γκρενόμπλ η χώρα μας είχε πάρει δύο μετάλλια (αργυρό Σπ. Ζαχαρόπουλος 1500μ., χάλκινο Βασ. Παπαγεωργόπουλος 60μ.) και πρόσθεσε δύο ακόμη (χάλκινο, Βασ. Παπαδημητρίου, ύψος, 1973 Ρότερνταμ και αργυρό Βασ. Παπαγεωργόπουλος 60μ., 1976 Μόναχο) για να χαθεί απ’ τον πίνακα 18 χρόνια!

Προηγουμένως από το 1966 έως και το 1969 κάποιοι πρωταθλητές μας είχαν αγωνισθεί στον προπομπό του Πρωταθλήματος Ευρώπης, τους Ευρωπαϊκού Αγώνες, ενώ οι επικοντιστές Γιώργος Ρουμπάνης & Χρήστος Παπανικολάου που είχαν πάει για σπουδές στις ΗΠΑ είχαν την ευκαιρία ν΄ αγωνισθούν εκεί!

Στη διάρκεια της Χούντας διαπιστώθηκε η ανάγκη για ένα έστω κλειστό προπονητήριο… Ο τότε πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ καθ. του Πολυτεχνείου και πρώην πρωταθλητής Αντ. Κουνάδης πρόσφερε την μελέτη για να κατασκευασθεί στο ΕΑΚ Αγ. Κοσμά, αλλά δεν υλοποιήθηκε…

Κάπου στο 1970, πίσω απ’ το ανακαινισμένο τότε στάδιο Καραϊσκάκη (που ήταν η έδρα της Εθνικής στίβου) ήταν μια μεγάλη –μάλλον εγκαταλειμμένη- αποθήκη του ΟΔΙΣΥ (πρόδρομος του σημερινού ΟΔΔΥ) που αποφασίστηκε να μετατραπεί σε «κλειστό γυμναστήριο στίβου»!

Εκεί την 1η Φεβρουαρίου 1971 μαζί με τα εγκαίνια έγινε και η πρώτη ημερίδα, με όσα αγωνίσματα μπορούσε να φιλοξενήσει… Δηλαδή 50μ. , μήκος, επί κοντώ, ύψος και σφαίρα.

Την ίδια περίοδο λειτούργησε και στο υπόγειο του Παλαί ντε Σπορ (Αλεξάνδρειο Μέλαθρο) στη Θεσσαλονίκη κλειστή αίθουσα με διάδρομο 60μ. κ.α. και στο Καραϊσκάκη αίθουσα για ύψος κ.α. !

Αυτά ήταν τα κατ’ όνομα «κλειστά», τα οποία ευτυχώς φιλοξενούσαν μόνο Έλληνες και όπου ποτέ δεν γίνονταν δύο αγωνίσματα ταυτόχρονα! Εικόνες άλλων εποχών, που διατηρήθηκαν για λίγα χρόνια… Μετά κάποιοι πρωταθλητές/τριες πήγαιναν για προετοιμασία στο εξωτερικό και αγωνίζονταν και σε μίτινγκ…

Η κατασκευή του ΣΕΦ

Η ανάληψη του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος κλειστού για τον Μάρτιου του 1985 οδήγησε στην αξιοποίηση τμήματος του παραλιακού μετώπου στο Ν. Φάληρο και στην κατασκευή του ΣΕΦ, που ήταν πολύ σύγχρονο και μοντέρνο τότε, αλλά οι προδιαγραφές του στίβου …λειψές! Γιατί περιφερειακά προβλέπονταν μόνο 5 διάδρομοι, ενώ ήδη οι διεθνείς κανονισμοί απαιτούσαν 6 για τις μεγάλες διοργανώσεις! Ευτυχώς δεν μας αφαίρεσαν τη διοργάνωση και έτσι αποκτήσαμε ένα πολύ καλό στάδιο… Τα εγκαίνια έγιναν Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 1985 από τον τότε πρωθυπουργό Ανδρ. Παπανδρέου με μια ημερίδα στίβου και με out θεατών!

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα κλειστού αποκτήσαμε την επόμενη χρονιά… Το 1ο έγινε στο ΣΕΦ 7-9 Φεβρουαρίου 1986 και εκεί τελούνταν ανελλιπώς έως και το 2002. Το 2003 λόγω των έργων ανακαίνιση ενόψει των ΟΑ 2004 οι αγώνες ματαιώθηκαν, αλλά από την ολυμπιακή χρονιά έως και το 2011 διεξάγονταν στο νέο κλειστό στάδιο στην Παιανία.

Η διοργάνωση επανήλθε το 2012 στο στάδιο του Ν. Φαλήρου όπου και συνεχίζεται έως σήμερα. Έτσι το Πανελλήνιο πρωτάθλημα του 2022 θα είναι το 36ο, με τα προηγούμενα να έχουν διεξαχθεί 27 φορές στο ΣΕΦ και 8 στην Παιανία.