Οικογένεια, Πομάσκι, Γαλάτσι. Είναι το τρίπτυχο που οδήγησε την Τόρι Φράνκλιν στη μεγαλύτερη διάκριση της καριέρας της… μέχρι την επόμενη.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Τον περασμένο Μάρτιο η Αμερικανίδα πρωταθλήτρια μετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού. Στο Βελιγράδι έμεινε στη 13η θέση στον τελικό του τριπλούν με 13,89μ. Κάτι έπρεπε να αλλάξει. Η μητέρα και η γιαγιά της ήταν στη σερβική πρωτεύουσα. Η Τόρι ήταν προβληματισμένη. Μετά από μια περίοδο με τον προπονητή Ανδρέα Παύλου, πήρε την απόφαση να ζήσει και να προπονείται στη Γαλλία στο γκρουπ του Τέντι Ταμγκό. Τα πράγματα δεν πήγαν όπως θα ήθελε. Ο Ανδρέας Παύλου την είχε φέρει κάποιες φορές για προετοιμασία στην Ελλάδα και στο ΟΑΚΑ. Είχε σε μεγάλη εκτίμηση τον Γιώργο Πομάσκι και μιλούσε στην Τόρι γι’ αυτό. Η ιδέα της Ελλάδας τριγύριζε στο μυαλό της και η μητέρα με τη γιαγιά της την παρότρυναν να κάνει το βήμα αυτό. «Πήγαινε να ζήσεις στην Ελλάδα, μου είπαν. Και λέω, τι; Δεν το περίμενα», λέει χαρακτηριστικά η Τόρι. «Ήξεραν πόσο πολύ το ήθελα και θα έλεγα ότι δεν είναι πίσω από μένα, αλλά μπροστά μου!».

Η συζήτηση με τον Γιώργο Πομάσκι ευόδωσε! Τον Απρίλιο η Τόρι έμενε στο Γαλάτσι, για να βρίσκεται κοντά στο ΟΑΚΑ και ξεκίνησε την «περιπέτειά» της στην Αθήνα. Τον Ιούλιο κρατούσε το μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Γιουτζίν. Μαζί και ένα ατομικό ρεκόρ 14,86μ. «Ήξερα ότι το μετάλλιο ερχόταν», τονίζει η 29χρονη, που το αφιερώνει: «Σε όσους κυνηγούν κάτι που έχει πάθος γι’ αυτό και δεν χρειάζεται απαραίτητα να το κερδίσει. Γιατί χρειάστηκαν πολλά από τη δική μου πλευρά, τα πάνω και τα κάτω, δάκρυα, όλα. Οπότε αν κάποιος δει ή μάθει για την εμπειρία μου να φθάσω στο μετάλλιο, να πιστεύει ότι μπορεί να το πιστέψει».

Το Stivostime μίλησε με την κορυφαία άλτρια που ήδη έχει αρχίσει ή προσπαθεί τουλάχιστον και μαθαίνει κάποιες λέξεις στα ελληνικά. Μάλιστα, την Κυριακή που δημοσιεύεται η συνέντευξή της, η Τόρι ταξίδεψε στο Σικάγο, για να περάσει τις διακοπές της με την οικογένειά της. Τον επόμενο μήνα θα ξεκινήσει και πάλι προπονήσεις στην Ελλάδα, αλλά θα φιλοξενήσει και την καλύτερη φίλη της, Αϊζάια που θα έρθει να δει τη νέα ζωή της. Τον Μάρτιο θα έρθουν και οι αδελφές της.

 

– Τόρι πώς είδες τη φετινή σου σεζόν;

«Αυτή η σεζόν ήταν επικεντρωμένη πολύ στο να το αφήσω να πάει και να είμαι παρούσα στη διαδικασία, ώστε να μεγιστοποιήσω το χρόνο που απέμεινε και να προετοιμαστώ για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα».

– Η συνεργασία σου με τον Γιώργο Πομάσκι;

«Ο Πομάσκι ήταν η καλύτερη λύση για να με πάει στο ανώτερο επίπεδο. Εκ του αποτελέσματος ήταν φυσικά σωστή επιλογή. Με τον Πομάσκι ταιριάξαμε. Νομίζω ότι είναι ένας συνδυασμός να αφομοιώνω την τεχνική στην προπόνησή μου και στην ψυχολογία θέλουμε και οι δύο το ίδιο. Είναι προπονητής που θέλει ο αθλητής να είναι όλα μέσα. Και είμαι αθλήτρια που δίνει το 120%! Ταιριάξαμε σε αυτό».

– Πώς είναι η διαμονή σου στην Ελλάδα;

«Μου αρέσει πολύ και αρχίζω και συνηθίζω τον τρόπο ζωής. Μου ταιριάζει. Μένω στο Γαλάτσι, έχω ήδη κάνει φίλους. Έχω επισκεφθεί πολλά μέρη. Πολλές φορές έχω πάει στην Ακρόπολη. Αγαπημένο μου μέρος είναι το Σούνιο. Νιώθω πολύ όμορφα γιατί μου αρέσει να ανακαλύπτω τυχαία μέρη που έχουν φοβερή θέα και η περιοχή εκεί που είναι ο Ναός και το Ακρωτήριο έχει πολλά. Επίσης, μου αρέσει η Βουλιαγμένη. Χρησιμοποιώ πολύ τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, κυρίως τα τρένα, γιατί υπάρχουν συχνά δρομολόγια και μπορείς να πας παντού στην Αθήνα».

– Σκέφτεσαι να μείνεις μόνιμα στη χώρα μας;

«Μου αρέσει η ζωή στην Αθήνα. Το σίγουρο είναι πως το πλάνο να μείνω εδώ είναι μέχρι το 2025. Μετά θα δω. Ελπίζω να πάνε όλα καλά μέχρι τότε».

– Ποια είναι τα αγωνιστικά σου πλάνα μέχρι τότε;

«Πρώτα θέλω να πηδήξω 15 μέτρα. Θα κάνω και αγώνες στον κλειστό, αλλά ο μεγάλος στόχος είναι το καλοκαίρι. Σίγουρα του χρόνου το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Βουδαπέστη, που θέλω να διεκδικήσω ένα μετάλλιο και πάλι. Μετά είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2024 στο Παρίσι και το πλάνο περιλαμβάνει και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2025».

– Πώς βίωσες το γεγονός ότι τα δύο τελευταία χρόνια είχαμε την πανδημία με τον κορονοϊό.

«Πολύ δύσκολα. Ειδικά όταν αγωνίζεσαι χωρίς κόσμο είναι πολύ άσχημα. Είναι διαφορετικό, ο κόσμος σου δίνει ενέργεια. Και αυτή μου έλειψε. Μάλιστα πρόσφατα ένιωσα αυτό το διαφορετικό συναίσθημα. Στο Diamond League στο Μονακό με πλησίασε πολύς κόσμος, κυρίως παιδιά, για φωτογραφίες και αυτόγραφα. Ήταν όμορφα».

Η Τόρι Φράνκλιν γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου του 1992 στο Έβανστον, μια μικρή πόλη στην πολιτεία του Ιλινόις, περίπου 20 χιλιόμετρα βόρεια από το Σικάγο. Μια πόλη περίπου ογδόντα χιλιάδων κατοίκων με την οικογένεια Φράνκλιν, να θυμίζει κάλλιστα την οικογένεια Χωραφά! Δέκα παιδιά, επτά αγόρια και τρία κορίτσια, με την Τόρι να είναι η μεγαλύτερη από τις αδελφές. Ο πατέρας της είχε για δώδεκα χρόνια δική του εταιρεία φορτοεκφόρτωσης με την ονομασία «Three Queens Logistics» -προφανής ο λόγος ονομασίας- και η μητέρα της εργαζόταν για δεκατέσσερα χρόνια ως δασκάλα της άλγεβρας σε πρωτοετείς στο λύκειο. Η Τόρι μετά το σχολείο πέρασε στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και ανήκει στην ομάδα του Michigan State Spartans.

– Ποια ήταν η πρώτη σου επαφή με τον στίβο;

«Ήθελα να κάνω στίβο από την Ε’ Δημοτικού. Το κατάλαβα όταν την ημέρα του στίβου (σ.σ.: μια μέρα που όλοι οι μαθητές περνούν το απόγευμα κάνοντας αθλήματα, αγώνες και διαδραστικά παιχνίδια έξω), έτρεξα με άλλα αγόρια από την τάξη μου και τερμάτισα δεύτερη. Ήξερα πως οι αγώνες είναι για μένα. Το διασκέδασα που μπήκα στην ομάδα την επόμενη χρονιά. Αγωνίστηκα στα 200μ. και το ύψος. Γρήγορα το ύψος έγινε η ειδικότητά μου. Στην πρώτη μου χρονιά στο λύκειο, μου παρουσιάστηκε το τριπλούν, χωρίς να το θέλω. Ήμουν έτοιμη να κάνω επί κοντώ, καθώς περίμενα τρία χρόνια για να το μάθω. Στην πρώτη ημέρα, ενώ μάθαινα πώς να κρατάω το κοντάρι, ο προπονητής αλμάτων με τράβηξε στην άκρη και μου είπε: «Θέλω να δοκιμάσεις ένα διαφορετικό αγώνισμα, το τριπλούν». Έκλαψα… πραγματικά δάκρυα! Την πρώτη φορά που πήδηξα σε άσκηση λίγες ημέρες αργότερα ήταν περίπου στα 27 πόδια (8,23μ.). Κόλλησα από τότε».

Η Τόρι Φράνκλιν έχει κατακτήσει 9 μετάλλια στα πρωταθλήματα ΗΠΑ. Τρία χρυσά και έξι ασημένια. Ήταν πρώτη στον ανοιχτό στο Αλμπουκέρκι το 2020 και στον κλειστό το 2017 και το 2018. Ήταν δεύτερη το 2016 στο Πόρτλαντ (κλειστός), το 2017 στο Σακραμέντο, το 2018 στο Ντε Μόινς, το 2019 στο Στέιτεν Άιλαντ (κλειστός) και στο Ντε Μόινς και το 2021 στο Γιουτζίν.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2017 στο Λονδίνο ήταν 14η και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού στο Μπέρμιγχαμ κατέλαβε την όγδοη θέση. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2019 στη Ντόχα πήρε την 9η θέση. Έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο πρωτάθλημα NACAC K23 που είχε γίνει το 2014 στο Κάμλους του Καναδά. Η μεγάλη επιτυχία της ήρθε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Γιουτζίν, που κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με 14,86μ. Η επίδοση είναι το ατομικό της ρεκόρ και είναι η δεύτερη καλύτερη Αμερικανίδα όλων των εποχών, πίσω από την Κιτούρα Όρτζι που έχει το εθνικό ρεκόρ με 14,92μ.

– Ποιος πιστεύεις πως είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλός σου;

«Η μεγαλύτερη αντίπαλός μου είναι στις ΗΠΑ, η Κιτούρα Όρτζι, που έχει και το εθνικό ρεκόρ».

– Έχεις αποφασίσει τι θα κάνεις όταν σταματήσεις να αγωνίζεσαι;

«Έχω μερικά πράγματα που δουλεύω, από την πλευρά του γραψίματος. Τώρα δουλεύω πάνω σε μια νουβέλα. Θα ήθελα να κάνω κάποια μη κερδοσκοπική εργασία. Είτε να αρχίσω τη δική μου ή να ενώσω τις δυνάμεις μου με κάποιον. Βοηθώντας την ανύψωση των νέων γυναικών, διδάσκοντάς τες  στίβο ή κάνοντας ομιλίες για παρότρυνση».

– Έχεις κάποιο γούρι, κάνεις κάτι όταν ξεκινάς μια προσπάθεια στο τριπλούν;

«Πριν τρέξω στον διάδρομο, τραγουδάω τον στίχο του τραγουδιού «I’ m Woman» της Emmy Meli».

– Έχεις κάποιο μότο;

«Έχω δύο και τα έχω κάνει και τατουάζ στα χέρια μου. Το «Live Hapii» είναι το ένα. Κανείς δεν μπορεί να το πάρει, να επηρεάσει ή να σου δώσει χαρά. Όλα προέρχονται από μέσα σου και εξαρτάται απόλυτα από τη θέλησή σου. Μανιφέστο! Το δεύτερο είναι το «God’s Light». Για να υπενθυμίζω στον εαυτό μου πως ανεξάρτητα από το πόσο κάτω αισθάνομαι για τον εαυτό μου ή οποιαδήποτε κατάσταση, εγώ γεννήθηκα στο μεγαλείο. Γεννημένη από το φως. Είμαι το σπουδαιότερο φως που ο Θεός δημιούργησε ποτέ και αγάπησε άπειρα».

Η Τόρι Φράνκλιν έχει γράψει ένα βιβλίο, το οποίο μάλιστα, έχει τίτλο «Wou Anthem» και αφορά την υγεία και την ψυχολογία. Δίνει συμβουλές, αλλά είναι και ένα προσωπικό ταξίδι της ίδιας στην ψυχική υγεία.

Της αρέσει να βλέπει ταινίες με περιπέτεια, φαντασίας και sci-fi. Πρόσφατα είδε το «Jurassic World Dominion» στο Ανοιχτό Θέατρο και το «Doctor Strange», ενώ της αρέσει να πηγαίνει σε πίστες για χορό, κυρίως λάτιν. Αγαπημένη της αθλήτριας είναι η Άλισον Φίλιξ, ενώ τα τελευταία χρόνια ακολουθεί έναν άλλο τρόπο διατροφής, καθώς είναι vegetarian.

Η Τόρι Φράνκλιν με τον συντάκτη του Stivostime Τόλη Λελεκίδη

 

Φωτογραφίες: Stivostime