Γράφει ο Γιάννης Κούρκουλος

Bρισκόμαστε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης γιατί έτσι επιτάσσουν τα συμφέροντα των «μεγάλων» και δυνατών και εμείς στην Ελλάδα το γνωρίζουμε τόσο καλά όσο λίγοι με τις ορδές των Ασιατών που έρχονται στη χώρα όχι… transit, αλλά για μόνιμη εκ των πραγμάτων ή μη, παραμονή.

Αυτή η παγκόσμια νέα τάξη πραγμάτων όπως είναι λογικό έχει τα συνεπακόλουθά της και στον κλασικό αθλητισμό, καθώς πολλοί μετανάστες πήραν υπηκοότητα στις νέες τους χώρες και αγωνίζονται με αυτές. Είναι ένας τομέας που ξεφεύγει από την αρμοδιότητα της παγκόσμιας ομοσπονδίας και δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα. Μπορεί όμως να ενεργήσει διαφορετικά.

Η συνεπακόλουθη «καραμπόλα» επηρεάζει και τις ηπειρωτικές διεθνείς ομοσπονδίες και πρωτίστως την ευρωπαϊκή με τις εύρωστες οικονομικά χώρες της γηραιάς ηπείρου, να προτιμούνται απ τους μετανάστες για νέα πατρίδα λόγω των μέσων που μπορούν –θεωρητικά- να παράσχουν. Αυτό δεν παρατηρείται σε ανάλογο βαθμό στις άλλες ηπείρους παρά μόνον στην Ευρώπη.

Ετσι λοιπόν, λες και δεν έφτανε αυτός ο απίστευτος νεοτερισμός με την απευθείας πρόκριση στα ημιτελικά όσων έχουν προγενέστερα καλές επιδόσεις, τους ξεκουράζουμε και αποκλείουμε το ενδεχόμενο έκπληξης πρόωρου αποκλεισμού, φτάσαμε στο σημείο το αφρικανικό πρωτάθλημα αποστάσεων, να ονομάζεται… ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.

Πώς είπατε; Υπερβάλλουμε; Ε, λοιπόν ρίξτε μία ματιά στους μεταλλίστες των αποστάσεων του πρόσφατου ευρωπαϊκού στην πρωτεύουσα της Βαυαρίας…

Mαραθώνιος ανδρών: 2ος Τεφέρι (Ισραήλ), 3ος Αγιάλε (Ισραήλ) 10.000μ. γυναικών: 1η Καν (Τουρκία), 3η Σαλπέτερ (Ισραήλ) 5.000μ. ανδρών: 2ος Κατίρ (Ισπανία), 3ος Κρίπα (Ιταλία) 5.000μ. γυναικών: 2η Καν (Τουρκία) 3000μ. στιπλ ανδρών: 2ος Αμπελαχέντ (Ιταλία), 3ος Ζογκλάμι (Ιταλία) 10.000μ. ανδρών: 1ος Κρίπα (Ιταλία), 2ος Μεζγκί (Νορβηγία)

Tα ονόματα που μόλις διαβάσατε είναι η κορυφή του «παγόβουνου» γιατί στους δρόμους αποστάσεων οι Αφρικανικής καταγωγής και γέννησης αθλητές που πήραν μέρος είναι αναρίθμητοι. Αθλητές ων ουκ έστι αριθμός… Φυσικά όχι μόνον στις αποστάσεις, αλλά κυρίως σε αυτές.

Όμως αυτό που ζούμε, κακά τα ψέμματα δεν είναι ευρωπαϊκό αλλά παγκόσμιο πρωτάθλημα, γιατί η Πορτογαλία και η Ισπανία επενδύουν και στην Καραϊβική. Βέβαια η Ισπανία «κτυπά» πλέον στα ίσια τη Γαλλία των αποικιών, αφού Μαρόκο, Τυνησία, Αλγερία τροφοδοτούν αφειδώς, κάτι που
δεν αφήνει αδιάφορους τους Ιταλούς, των οποίων η αναλογία λευκών και εγχρώμων (δεν το λέμε ρατσιστικά να προλάβυμε τέτοιες σκέψεις) τείνει να ισοσκελιστεί…

Τα ίδια με τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης με τη Γερμανία, τη Σουηδία, Νορβηγία να έχουν πλήθος αθλητών με αφρικανική καταγωγή. Καλά για την Τουρκία δεν το συζητάμε. Εδώ μιλάμε για αγορές αθλητών κατά κόρο… Ό,τι κινείται, σπριντάρει και τρέχει τουρκοποιείται…

Επειδή λοιπόν μιλάμε καθαρά για αθέμιτο ανταγωνισμό του Ευρωπαίου δρομέα απέναντι στον 20ο Αιθίοπα, ή Κενυάτη, που κάνει επαγγελματική μεταγραφή πατρίδας γιατί με τη δική του δεν θα έτρεχε ποτέ, θα πρέπει η world athletics και eaa-athletics να λάβουν μέτρα άμεσα γιατί αυτό που βλέπουμε σε ευρωπαϊκά, είναι κοροϊδία και σε καμιά περίπτωση αμειγώς ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Ή πρέπει λοιπόν να μπουν ασφαλιστικές δικλείδες, ή εν ανάγκη στα ευρωπαϊκά να καταργήσουν τις αποστάσεις!.. Κάτι όμως πρέπει να κάνουν. Φερ ειπείν να πουν: Αλλαξες πατρίδα; Θα συμμετάσχεις σε 6-7 χρόνια…

Ετσι δεν είναι σερ Σεμπάστιαν Κόε και γκοσποντίν Ντομπρομίρ Καραμαρίνοφ;

Διαβάστε επίσης:

Τα παγκόσμια ρεκόρ στα… παγκόσμια πρωταθλήματα

Οι… μαθουσάλες των παγκοσμίων πρωταθλημάτων