Το άλμα εις μήκος στο εφετινό Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου στο Γιουτζίν της Πολιτείας Όρεγκον των ΗΠΑ (προκρ. Παρασκευή 15/7, τελ. Σάββατο 16/7) θα έχει το ξεχωριστό ενδιαφέρον για την Ελλάδα, καθώς ο χρυσός ολυμπιονίκης Μίλτος Τεντόγλου αναμένεται να είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής και από τα πρόσωπα της 18 ης διοργάνωσης!

Η δική μου σκέψη, καθώς πλησιάζουμε στο μεγάλο ραντεβού, δεν μπορούσε να μη γυρίσει 31 χρόνια πίσω, στο στάδιο του Τόκιο, όπου την Παρασκευή 30 Αυγούστου 1991 είχα την τύχη, ως σχολιαστής της ΕΡΤ, να παρακολουθήσω τον «μυθικό τελικό» του αγωνίσματος, με πρωταγωνιστές τους Αμερικανούς Μάϊκλ Πάουελ, Καρλ Λούϊς και Λάρι Μάϊρικς, με τη συμμετοχή ενός πολύ σημαντικού Έλληνα πρωταθλητή, του Κώστα Κουκοδήμου!

Ήταν η ημέρα που έμελλε, μετά από 23 χρόνια, να …αφαιρεθεί από τον πίνακα των παγκόσμιων ρεκόρ το όνομα του Μπομπ Μπίμον και η επίδοση των 8,90μ. (18 Οκτωβρίου 1968, Μέξικο Σίτι), που είχε χαρακτηρισθεί «το άλμα του αιώνα», καθώς οι ειδικοί αναλυτές υπολόγιζαν πως ίσως καταρριπτόταν μετά το millennium!

Τελικά ζήσαμε τον «κορυφαίο τελικό» μήκους στα χρονικά του στίβου, αφού όχι μόνο σημειώθηκε το απίστευτο 8,95μ. από τον Μάϊκλ Πάουελ, αλλά καταγράφηκαν τα κορυφαία άλματα όλων των εποχών σ΄ έναν αγώνα και η επίδοση του 3 ου (8,42μ.) έμοιαζε συνηθισμένη ή και …αδιάφορη!

Η μονομαχία των … αιώνων!

Ειλικρινά δεν ξέρω πως έβλεπε και αισθανόταν τον αγώνα μέσα στο στίβο ο Κουκοδήμος, μετέχοντας στη συγκλονιστική αναμέτρηση, (έχοντας φτάσει στο ραντεβού με την 5 η επίδοση του προκριματικού 8,12μ.) όπου κατατάχθηκε 12 ος με 7,92μ.

Ίσως, με κινηματογραφική προσέγγιση να λέγαμε πως ήταν μια νέα «μονομαχία στον κόκκινο ήλιο», αφού οι δύο πρωταγωνιστές είχαν φτάσει στην Ιαπωνική πρωτεύουσα ως εξής:

– Ο Λούις ήταν πρωταθλητής ΗΠΑ, λίγο νωρίτερα, με 8,64μ. έναντι 8,63μ.
του Πάουελ…

– Ο Λούις είχε 15 συνεχείς νίκες από το 1983 έως το 1991…

– Ο Λούις έκανε στον προκριματικό (Πέμπτη 29/8) 8,56μ. και ο Πάουελ
8,19μ…

Προσέξτε την απεικόνιση των αλμάτων στον τελικό με τη σημείωση του ανέμου σε παρένθεση):

                                 Καρλ Λούις         Μάϊκλ Πάουελ
1 ο άλμα                 8,68μ.                    7,85μ.
2 ο                            Χ                             8,54μ.
3 ο                            8,83μ. (+2,3)       8,29μ.
4 ο                            8,91μ. (+2,9)       Χ (*)
5 ο                            8,87μ. (+1,7)        8,95μ. (+ 0,3)
6 ο                            8,84μ. (+1,7)       Χ

*Σημ: Ο Πάουελ δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ο κριτής έδωσε άκυρο και έκανε ολόκληρο «σκηνικό» γονατίζοντας για να δει το ίχνος στην πλαστελίνη του «βατήρα» θεωρώντας ότι είχε κάνει αντίστοιχο άλμα με του Λούϊς! Υπολογίσθηκε πως ήταν περίπου 8,76μ!

Τι σήμαινε αυτός ο αγώνας πέραν από το νέο ΠΡ; Πολλά, όπως ότι:

– Ο Λούϊς με 4 άλματα μεταξύ 8,83μ. και 8,91 μ. ( τα δύο με κανονικό άνεμο) έγινε ο μεγαλύτερος ηττημένος στην ιστορία του στίβου και ο αθλητής με το κορυφαίο σερί αλμάτων στον ίδιο αγώνα μήκους όλων των εποχών!

– Ο Πάουελ έμοιαζε (όπως πολύ εύστοχα γράφει στην ιστορία του στίβου ο διάσημος Ιταλός δημοσιογράφος-συγγραφέας Roberto Quercetani) να έχει σκοτώσει με την ίδια πέτρα δύο πουλιά!

Είχε καταρρίψει το πιο φημισμένο ρεκόρ και είχε νικήσει πρώτη φορά στη ζωή του τον κορυφαίο αντίπαλό του!

– Η ανάλυση του άλματος έδειξε ότι το «απόλυτο άλμα» του Πάουελ ήταν 8,98μ., αφού είχε πατήσει 3 εκ. πίσω από την ιδανική γραμμή απογείωσης!

Τελικά τα χρόνια πέρασαν και κανείς άλτης δεν πήγε ποτέ τόσο μακριά… Το ρεκόρ στέκει ακλόνητο, οι επιδόσεις των δύο είναι οι κορυφαίες στην ιστορία σε «επίπεδο θάλασσας»…

*Το αυτόγραφο του Πάουελ στο πίσω μέρος της διαπίστευσής μετά την επίσημη συνέντευξη Τύπου των νικητών στο Κέντρο Τύπου

Ο king Carl συνέχισε να κερδίζει χρυσά στους ΟΑ (1992 & 1996 και έφτασε τα 4 !) νικώντας τον ανταγωνιστή του ξανά, ενώ ο Πάουελ νίκησε το επόμενο παγκόσμιο πρωτάθλημα το 1993 στη Στουτγκάρδη, απόντος του Λούϊς…

Το ρεκόρ Ευρώπης του Ρόμπερτ Εμιγιάν μένει στον πίνακα με 8,86μ. από τις 22 Μαϊου 1987, στο υψόμετρο των 1841μ. του θερέτρου Τσαγκχατζόρ της Αρμενίας και όλοι συζητούν αν ο επόμενος που θα …πετάξει τόσο μακριά είναι ο Μίλτος Τεντόγλου!

Εμείς θα πετάξουμε από χαρά αν στη διάσημη αθλητούπολη του Γιουτζίν ο πρωταθλητής μας κερδίσει το χρυσό μετάλλιο που λείπει από τη συλλογή του!